Στο εργαστήρι του Θανάση Βαλτινού. Το έργο του και η κριτική

Και η λογοτεχνία είναι πάντα μια προσωπική ιστορία. Το μυστήριο είναι ακριβώς αυτό: «Μια τόσο ιδιωτική υπόθεση να αφορά περισσότερους του ενός», πίστευε ο Θανάσης Βαλτινός, ένας από τους σπουδαιότερους συγγραφείς της νεοελληνικής μεταπολεμικής λογοτεχνίας. Ο Θ. Βαλτινός, τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών στην έδρα της Νέας Ελληνικής Πεζογραφίας είχε γράψει και σενάρια για τον κινηματογράφο: το 1984 τιμήθηκε με το βραβείο σεναρίου στο Φεστιβάλ των Καννών για την ταινία του Θ. Αγγελόπουλου "Ταξίδι στα Κύθηρα". Επίσης, το 1990 τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος για το βιβλίο Στοιχεία για την Δεκαετία του '60 και το 2012 τού απονεμήθηκε το Μεγάλο Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας για το σύνολο του έργου του. Ο ελληνικός εμφύλιος πόλεμος είναι από τα βασικά θέματα της πεζογραφίας του και η λογοτεχνία ως ιστορική μαρτυρία είναι η κύρια στάση του απέναντι στη συγγραφή.

Για το πρόγραμμά μας είχε επιλέξει να αναλυθούν και να μελετηθούν τα εξής έργα: α) το Συναξάρι του Ανδρέα Κορδοπάτη. Βιβλίο πρώτο. Αμερική (1972), στο οποίο αφηγείται τις μεταναστευτικές περιπέτειες ενός Πελοποννήσιου αγρότη β) τα Στοιχεία για τη δεκαετία του ‘60 (1989), που αποτελεί μια τοιχογραφία της νεοελληνικής κοινωνίας κατά τη δεκαετία του 1960 μέσα από ιδιωτικά και δημόσια κείμενα και γ) η Ορθοκωστά (1994), ένα μυθιστόρημα για τις εμφυλιακές συγκρούσεις στην περιοχή ενός μοναστηριού της ορεινής Αρκαδίας, του επονομαζόμενου «Ορθοκωστά».